تبلیغات
هشتمین آساره

خوش آمدید

تاریخ:

مدیر سایت: کوثر ذوقی پور



با این که نزدیک غروب بود اما هنوز هرم گرما همه چیز را می سوزاند! گویا سایه ی بلند نخل های حاشیه کوچه های خاکی هم خنکایی نداشت! 
غلامان هر کدام مشغول به کار خویش بودند و مرد سیاه چهره ای نیز در میانشان به چشم می خورد. مرد سیاه چهره، عرق پیشانی اش را با پشت دست گرفت و ظرف آب را روی خاک ریخت، آن وقت شروع به مخلوط کردن خاک و آب کرد تا گل درست شود. بوی خاک باران خورده در فضا پیچید و اما بارانی نباریده بود! بوی خاک باران خورده می آمد و خبری از خنکای باران نبود!
یکی از غلامان ظرف پر از گل را برداشت و آن را تا نزدیک دیوار اسطبل چهارپایان برد. مرد سیاه چهره دست از کار کشید و کمر راست کرد. هر کدام به کاری مشغول بودند که علی بن موسی الرضا(ع) به همراه سلیمان بن جعفر الجعفری وارد شدند. آن شب قرار بود سلیمان میهمان خانه ی حضرت باشد. سلیمان بی اعتنا به غلامان وارد حیاط شد که ناگهان با صدای مولایش متوجه غلام سیاه چهره گردید؛ حضرت رو به غلامان فرمود: "_ این شخص کیست که به شما کمک می کند؟"
همه با شنیدن صدای ایشان دست از کار کشیدند و برای لحظه ای سکوت بینشان حاکم شد. تا این که یکی از غلامان سکوت را شکست::"_ به ما در ساختن اسطبل کمک می کند." 
یک نفر دیگر ادامه داد:"_ از صبح به کمکمان آمده ..."
امام رضا(ع) لحظه ای اندیشید و آن گاه فرمود:"_آیا اجرت کارمزد او را معین ساخته اید؟" همه مات و مبهوت مانده بودند؛ هیچ کدام تا آن لحظه در این باره فکر نکرده بودند! لحظه ای بعد همگی یک باره و با هم گفتند:"_ هر چه بدهیم راضی است." چهره ی مبارک امام رضا(ع) برآشفت، ناراحتی درلحن کلام مبارکش موج می زد که فرمود:"_ چند بار شما را از این کار نهی کرده ام؟" 
سلیمان بن الجعفر گفت:"_ فدایت شوم، چرا خود را ناراحت می کنید؟" 
مولای شیعیان دوباره فرمودند:"_ به اینان گفته ام کسی را به کار نگیرید مگر این که قبل از آن درباره دستمزدش با او صحبت کنید... "
غلامان از شرم سر به زیر افکندند. امام رضا(ع) با لحنی گیرا فرمودند:"_ یقین بدارید اکنون اگر سه برابر اجرت به او بدهید باز می اندیشد که دست مزدش کم است؛ اما اگر با وی مبلغ دستمزد را طی کنید هنگام تسویه حساب شما را خواهد ستود. به خاطر این که وفای عهد کرده اید، اگر مقداری هم اضافه بدهید همیشه در نظرش خواهد ماند و می داند که زیادتر از مبلغ قرارداد به وی دستمزد داده اید ..."(1)
کلام مولای شیعیان به این جا که رسید، سکوتی محض بین همه حکم فرما شد. سلیمان بن جعفر با خود اندیشید که امامش چه قدر به حق الناس اهمیت می دهد؟! نگاه سلیمان روی چهره ی تک تک افرادی که آنجا حضور داشتند چرخید. دیگر هیچ کس حرفی نمی زد و لبخند رضایت بر لبان مرد سیاه چهره نقش بسته بود. شاید او نیز اندیشه سلیمان را در سر داشت.



1.بحار الانوار، ج49 ، ص 106 به نقل از کافی ، ج5 ، ص 288
راوی: سلیمان بن جعفر الجعفری
نویسنده:مریم عرفانیان




از دیگر دستورات اسلام این است که حق و حقوق مردم را در زمان مشخص و به مقدار درست پرداخت گردد . اگر کارگری اجیر کردیم مزد او را مشخص کنیم و سپس کار را شروع کنیم و در اتمام کار حتما پول او را بدهیم.

سلیمان جعفری می گوید : من با امام رضا (ع) وارد منزلشان شدم و کارگری سیاه چهره با غلامان امام کار می کردند امام فرمود : این کیست ؟ گفتند کارگری است که او را آورده ایم به ما کمک کند امام فرمود : آیا مزد او را مشخص کرده اید ؟ گفتند : نه ، ما هرچه به او بدهیم راضی است حضرت چهره در هم کشیدند و ناراحت شدند . من پیش رفتم و به ایشان گفتم : چرا ناراحت شدید ؟ حضرت فرمود : آخر من چندین بار آنها را از این کار منع کرده ام که به هیچ کس کاری ندهند مگر مزد و اجرت او را تعیین کنند . اگر کارگری بدون تعیین اجرت برای تو کار کند ، حتی اگر سه برابر اجرتش را به او بدهی باز گمان می کند به او کم پرداخت کرده ای و اگر مزد اورا تعیین کردی اگر همان مقدار هم بدهی ترا سپاسگزار است و اگر یک ذره اضافه کنی بحساب می آورد و می فهمد که به او زیادی هم داده ای (1)
تقوا ملاک برتری است

از مهمترین شرایط انسان تقوا و تدین است . باید بدانیم کسی که در برابر خدا کرنش نکند و به دستورات او بی اعتنا باشد ، در برابر مردم کرنش نمی کند و ارزشی برای آنها قائل نمی شود . کسی که در برابر نعمتهای خالق حاضر به شکر گزاری نباشد و حتی حاضر نشود نمازهای روزانه را انجام دهد چگونه می تواند با مردم کنار بیاید و به آنها احترام بگذارد . قرآن می فرماید : ( ان اکرمکم عندالله اتقاکم ) بهترین شما در نزد خداوند پارساترین شماست . پس برای احترام به دیگران بهترین معیار ما باید معیار الهی باشد.

یکی از اهالی بلخ می گوید : من در سفر با امام رضا (ع) به خراسان همراه بودم ، …………… . حضرت فرمودند : …… خدای همه ی ما یکی است ، ……………….. پاداش به عمل است و هر کس عملش بهتر است نزد خدا مقرب تر است هر چند بنده یا سودانی سیاه باشد. ( 2)





1-عیون اخبار ،ج ۲ ، بحار الانوار ج ۴۹

2-عیون اخبار الرضا ج ۲



امام (ع) بسیار به مهمان احترام می گذاشتند و برای ایشان وضعیت مهمان از نظر مالی و پست و مقام مهم نبود هر فردی که بر ایشان وارد می شدند مورد احترام بالای امام (ع) بودند و هیچ کاری را حتی جزیی به مهمان نمی سپردند و خود شخصا انجام می دادند.

آمده است ، شبی حضرت رضا (ع) مهمانی داشتند ،چراغ روشنایی نیاز به اصلاح پیدا کرد ،مهمان دست خود را دراز کردند چراغ را درست کنند امام رضا (ع) دست او را کنار زدند و خود به اصلاح چراغ پرداختند و سپس فرمودند : ما قومی هستیم که مهمانهایمان را به کاری وا نمی داریم (1 ) احترام به مهمان بسیار بالا است و باید با آنان با مهربانی زیاد برخورد کرد چون مهمان حبیب خداست .



                                  

1-عیون اخبار الرضا (ع)



انسان حتی اگر نمی تواند به کسی از نظر مالی کمک کند، می بایست با خوش رویی دست کم دل وی را نیازارد و بر رنج او نیفزاید، تا به این مرحله نرسد که لقایش را به عطایش ببخشد؛ زیرا انسان پیش از آن که به گشاده دستی شخصی بنگرد به گشاده رویی وی دل می بندد. بنابراین حتی اگر دست خالی برگشت، شاد و خرم برمی گردد که به وی درشتی نشده و حرمت و کرامتش را به پرسشی و یا به هیچ نفروخته است. از این رو امام رضا(ع) فرمود: سلطان را با پرهیز (مراقبت)، دوست را با فروتنی، دشمن را بااحتیاط و مردم را با گشاده رویی همراهی کن. (1)
حضرت در جایی دیگر از اجداد طاهرش این سخن را نقل می کند که پدرم از جدم، از پدرانش(ع) مرا چنین حدیث نمود که امیرالمومنین(ع) فرمود: هرگز نخواهید توانست با ثروت خود گشایشی به زندگی مردم دهید، پس با گشاده رویی و خوش برخوردی به ایشان وسعت دهید که شنیدم پیامبر خدا(ص) می فرمود: هرگز نخواهید توانست با ثروت هایتان به زندگی مردم وسعتی دهید پس با اخلاق تان آنان را در فراخی و گشایش دارید. (2)
آن حضرت پس از تبیین مسایل علمی چون مشیت و اراده به مسایل اخلاقی توجه می دهد، چنانکه می فرماید: مشیت، عزم چیزی، و اراده به پایان رساندن آن است. اجل آفت آرزو، کار نیک ذخیره آخرت، نیکی، غنیمت دوراندیش، و تفریط، بلای صاحب قدرت است، بخل، موجب از بین رفتن آبرو و دوست داشتن ]چیزی[ انجام ناپسندی هاست، و کریم ترین و باارزش ترین خلقیات: بخشش و نجات درمانده، برآوردن آرزوی آرزومند و کمک به تحقق امید امیدوار است، افزودن بر شمار دوستان در زندگی و گریه کنندگان پس از مرگ است. (3)
این ها نمونه هایی از سخنان آن بزرگوار برای هدایت مردم به شدن های کمالی و قرار گرفتن در مسیر متاله شدن است و کسی که به این اصول ابتدایی پای بند نباشد، نمی توان از او امید داشت تا گام های بلندی در مسیر شدن و کمالات بردارد. از این رو گفته اند کسی که نتواند به مسایل اخلاقی پای بند باشد، نمی تواند به احکام شرعی و تکالیف الهی پای بند باشد تا در مسیر عبودیت گام برداشته و به حکم «فاعبد ربک حتی یاتیک الیقین» به مقام کشف الیقین، از درجات سه گانه علم الیقین و عین الیقین و حق الیقین و در نتیجه خلافت ربوبی الهی برسد


منابع:

1-بحارالانوار، ج ۸۷، ص ۵۵۳

2-عیون اخبار الرضا، ج ۲، صص ۳۵- ۴۵

3-بحارالانوار، ص ۸۷، ص ۵۵۳




امامان با مردم نشست و برخاست داشتند و در تعاملات اجتماعی به نیكوترین صورت با آنان برخورد می‌نمودند. این سیره چنان نیكو بود كه با الگو قرار دادن آنان ما می‌توانیم روش صحیح برخورد اسلامی با افراد گوناگون را بیاموزیم. 

با بررسی آِیات در می‌یابیم برخورد با انسان‌های مختلف باید هماهنگ و متناسب با روحیه آنها باشد خداوند عزوجل در قرآن فرموده است: 
"محمد رسول الله والذین معه اشداء علی الكفار رحماء بینهم"(1)؛ محمد فرستاده خداست و كسانی كه با او هستند در برابر كفار سخت و شدید و در میان خود مهربانند. 
در آیه دیگری چنین فرموده: 
"یا ایها النبی جاهد الكفار و المنافقین و اغلظ علیهم"(2)؛ ای پیامبر با كافران و مجاهدان جهاد كن و بر آنها سخت بگیر. 
از این آیات چنین نتیجه‌گیری می‌شود كه برخورد قرآن و اسلام با انسان‌های مختلف فرق می‌كند. در بعضی جاها دستور به برخورد نیك و پر محبت می‌دهد، «با مردم سخن نیك بگویید»(3) و در جای دیگر دستور به برخورد میانه می‌دهد: «محمد فرستاده خداست و كسانی كه با او هستند در برابر كفار سرسخت و شدید و در میان خود مهربانند.»(4) 
امام رضا علیه السلام به عنوان اسوه كانون مهر و عاطفه نسبت به بندگان خدا بود. در زیارت آمده است: السلام علی الامام الرئوف؛ (سلام بر امام و پیشوای با رافت و مهربان) این لقبی است كه از طرف خداوند به ایشان داده شده است. ایشان بیشترین محبت و مهربانی را نسبت به مردم و اهل خانه و خدمت گزارانشان داشتند. در روزی كه ایشان مسموم شدند و در آن روز به شهادت رسیدند بعد از این كه نماز ظهر را خواندند به فردی كه نزدیكشان بود فرمودند: مردم (منظور اهل خانواده كاركنان و خدمتگزارانشان بودند) غذا خورده‌اند؟ آن فرد جواب داد: آقای من در چنین وضعیتی كسی می‌تواند غذا بخورد؟ در این لحظه كه امام علیه السلام متوجه می‌شوند كسی غذا نخورده، می‌نشینند و دستور آوردن سفره‌ای را می‌دهند همه را سر سفره دعوت می‌كنند و آنها را یكی یكی مورد محبت قرار می‌دهند.(5) 
ایشان در جایی كه مربوط به شخص خودشان بود بزرگ‌ترین گذشت‌ها، عالی‌ترین ایثارها و بیشترین محبت را نسبت به دیگران داشتند. رفتار عملی امام رضا علیه السلام نشانه انسانی كامل و نمونه است كه هیچ علاقه‌ای به دنیا و ظواهر آن ندارد. 
اگر فردی حتی كوچك‌ترین خدمتی برای امام رضا علیه السلام انجام می‌داد، ایشان نهایت تشكر و قدردانی را به جا می‌آوردند و حتما خدمت آن فرد را جبران می‌نمودند. آن حضرت به مستضعفان و گرفتاران توجه خاصی می‌كردند، اگر آنها گرفتاری و ناراحتی داشتند، سعی می‌كردند مشكل آنان را حل كنند. زیاد بودند افرادی كه در سایه یاری رسانی‌های امام علیه السلام به خیری دست یافتند. 

منابع:
       1- سوره فتح، آیه 29. 
       2- سوره توبه، آیه 73. 
       3- سوره بقره، آیه 83. 
       4- سوره فتح، آیه 29. 
        5- ابن بابویه، صدوق، عیون اخبارالرضا، علی اكبر غفاری، ج 2، ص 498. 




 

                                     

 

 

یکی از دغدغه های جهان امروز ، رعایت حقوق بشر است.. این حقوق بدین جهت به انسان داده شده است که از انسانیت برخوردار است و سعی شده در رعایت این حقوق رنگ پوست، مذهب، نژاد و دیگر مسائل هر فرد در نظر گرفته نشود، و تبعیضی بین انسان ها نباشد. البته این حقوق مدت زیادی نیست که به تصویت سازمان ملل متحد رسیده است، هرچند خداوند متعال با آفریدن انسان این حقوق را بصورت طبیعی برای او ایجاد کرد..


  با این حال همان طور که در جهان ستم گر امروز می بینیم، اینگونه حقوق به راحتی نادیده گرفته می شود و فلسطینیان به دلیل فلسطینی بودنشان، سیاهان به دلیل رنگ پوستشان و شیعیان به دلیل مذهبشان، مورد اذیت و آزار واقع می شوند.
جالب است که امام رضا (علیه السلام) پیشوای هشتم ما شیعیان حدود 1000 سال پیش چنان مقید به رعایت حقوق انسانی و کرامت افراد بودند که یکی از یاران ایشان، ابراهیم بن عباس صولی، در مورد آن حضرت می گوید:

ادامه دارد...


هدفداری، در برخورد و معاشرت

هدفداری یک انسان در تمام شؤون زندگی او اثر می‎گذارد و معتقد بودن به یک سلسله «مبادی» و «اصول»، فرد را در نحوه برخورد با مردم، چنان در چهارچوب آن اهداف و مبانی مفید می‎سازد که از تمام موضعگیری‎ها و سخنان و رفتار، می‎توان آن را فهمید.

وقتی ائمه، در «کلام»، این اندازه دقت در تعبیر به کار می‎برند، طبیعی است که در برخوردهای اجتماعی و معاشرت، دقت بیشتر داشته باشد.

گاهی در لحن کلام و طرز رفتار امام رضا علیه السلام نوعی قاطعیت و شدت عمل و برخورد صریح دیده می‎شود، گاهی هم ملایمت و نرمش و انعطاف و تسامح. این بستگی به موارد مختلف دارد.

اصولاً برخوردهای هدفدار، از خصائص یک انسان هدفدار و اصولی است و در همه مسائل فکری، برنامه‎ریزی، تبلیغ، آموزش و تربیت، تشکیلات و ارتباطات، پیوندها، تولی و تبری‎ها، دوستی‎ها و دشمنی‎ها، موافقت‎ها و مخالفت‎ها، مکاتبه‎ها و خطاب‎ها، نشست و برخاست و معاشرت و حتی نگاه و احترام گذاشتن و ... او تأثیر می‎گذارد و همه حرکات، در رابطه با آن هدف تنظیم می‎شود و معنی و جهت پیدا می‎کند.


ادامه دارد...



دستهایم...


خسته ای التماستند...


نمیاورم پایین...


دستان خسته ام را....



چون ایمان دارم...


هیچ دستی را...



تا هر زمانی...


به هر قیمتی...


خالی رد نمیکنی....





دلنوشته نویسنده وبلاگ







امام رضا (ع) فرمود: «مَن فَرَّجَ مِن مُؤِمنٍ فَرَّجَ اللُه مِن قَلبِهِ یَومَ القِیامَةِ»؛ هر کس که اندوهی از مؤمنی بگشاید خداوند در روز قیامت اندوه از قلبش بزداید.
یکی از ویژگی های افراد بزرگ و شایسته این است که تنها به خود فکر نمی کنند، به فکر دیگران نیز هستند یکی از مهمترین برنامه های آنان گره گشایی از کار دیگران، برطرف کردن مشکلی از زندگی دیگران، دل جویی و مدارا کردن، زدودن اندوه از قلب و چهره دیگران است، چنین افرادی دارای روحی بزرگ هستند. 
اما عده ای از مردم فکر می کنند اگر به حل مشکلات دیگران بپردازند از پیشرفت در زندگی باز می مانند در حالی که منطق اسلام غیر از این است و در روایات فراوانی اهل بیت (ع) مسلمانان را دعوت می کنند تا در رفع نیازمندی های یکدیگر کوشا باشند و همین باعث می شود که خداوند مشکل خودش را حل نماید، زیرا باید بدانیم خداوندی که قدرتش مافوق قدرتها است می تواند به انسان بیش از دیگران کمک کند و مشکلات انسانها به ویژه افراد نیکوکار را حل نماید.
این موضوع را بارها به چشم خود دیدهایم افرادی بوده اند که به دیگران کمک کرده اند به طور شگفت آوری مشکلات خودشان حل شده است و حتی موفقیت های چشمگیری پیدا کرده اند که تنها با توجه به امدادهای الهی قابل توجیه است. 
در هر صورت گره گشایی از کار دیگران ضمن این که بسیار ارزشمند است آثار و ثمرات فراوان نیز دارد روح انسان را شاداب، قلب دیگری را شاداب، جامعه ی اسلامی از وی راضی و به وجود چنین شخصی افتخار می کنند، افزون بر آن افرادی نیز هستند که روزی متقابلاً گره و گرفتاری از چنین شخصی بگشایند، همچنین آثار اخروی نیز دارد که امام هشتم (ع) به یکی از مهمترین آنها اشاره نموده و می فرماید: خداوند در روز رستاخیز، اندوه از قلب وی می زداید.


منبع:نشانی بهشت، تالیف حسین علوی مهر،
 تهیه و تدوین اداره امور فرهنگی آستان قدس، 
نشر قدس رضوی.


123

مطالب سایت


امکانات سایت: پیوندها، روزانه ها، آمار سایت و ...

امکانات سایت


درباره سایت

بسم الله الرحمن الرحیم
میهمانان عزیز خوش آمدید
هشتمین آساره به معنای هشتمین ستاره می باشد و "آساره" در زبان لری به معنای ستاره است.
این وبلاگ با هدف نشر و ترویج سبک زندگی امام رضا"ع" و آداب معاشرت های انسانی از نظر ایشان تاسیس گردیده است.امید است که مورد پذیرش شما خوانندگان گرامی قرار بگیرد

باتشکر

درباره سایت